Yüzüncü Yılında Tevhîd-i Tedrîsat

Bu kitap, Tevhîd-i Tedrîsât’ın yüzyıllık bir tecrübe olarak yeniden okunmasını, tarihsel süreklilik ve kopusların anlamlandırılmasını, modern egitim sisteminin hangi kosullarda ve hangi zihinsel arka planla insa edildiginin derinlikli bir biçimde analiz edilmesini amaçlayan kapsamlı bir akademik çalısmadır. Bu eser, 100. yılı vesilesiyle Tevhîd-i Tedrîsât Kanunu’nun tarihsel arka planını, fikrî temellerini, uygulanıs süreçlerini ve özellikle din egitimi üzerindeki etkilerini derinlemesine inceleyen kapsamlı bir ilmi çalısma niteligindedir. Kanunun hazırlık sürecinden baslayarak Osmanlı’dan Cumhuriyet’e egitim yapısındaki dönüsüm; Millî Mücadele yıllarının zihniyet dünyası; medreselerin kurumsal ve entelektüel  mirası; yeni açılan egitim kurumlarının hedefleri; arsiv belgeleri, TBMM zabıtları, dönem basını ve modern arastırmalar ısıgında titizlikle ele alınmıstır.

Bu çerçevede eser, medrese geleneginin tarihsel birikimini, yeni egitim sisteminin kurumsallasmasını, imam hatip mektepleri ve ilahiyat fakültelerinin ortaya çıkıs motivasyonlarını, toplumsal taleplerle devlet politikaları arasındaki dengeyi ve egitimde birlik arayısının Türkiye’ye mahsus karakterini ilmî bir titizlikle analiz etmektedir. Ayrıca, günümüz egitim modelleriyle iliskilendirilen degerlendirmeler, Tevhîd-i Tedrîsât’ın yalnızca tarihsel bir hadise degil, aynı zamanda çagdas tartısmalar açısından da referans niteliginde oldugunu ortaya koymaktadır.